عید قربان ( قربانی کردن)

به طور حتم عادی ترین فکری که می توان در مورد این قربانی داشت این است که آن رابطه عرفانی و نبوی ای را که ابراهیم با فرشته و خدا داشته ما ها و در فرهنگ و باورمان نیست .با این حال رسم قربانی کردن انسان ها به دلایل نذر و و سایر اعتقادات در خیلی از جوامع بشری در قدیم معمول بوده همچنانکه قربانی کردن حیوانات نیز.

در فلسفه قرآنی تاکید بر قربانی برای تقوای بشر است .یعنی شکل اعتقادی بخدایی که ابراهیم در توحید نگری اش معرفی نمود ،بدین معنی که خدا از قربانی کردن انسان یا حیوان سودی نمی برد مگر اینکه تقوی انسان ها است که به خدا می رسد . (که ایات مربوط به این واقعه را می توان در قرآن دنبال کرد) .

در بین تحلیل ها و آثاری که در این باره بنده خوانده یا دسترسی داشته ام زیباترین و مفصل ترین تحلیل و تفسیر ها از مرحوم علی شریعتی در کتاب میعاد با ابراهیم بوده که در دسترس می باشد.

با این حال از عمل قربانی فرزند توسط یک نبی این تأ ویل و تفسیر را می توان داشت که تک فرزند پسر برای ابراهیم عزیزترین چیز و دارایی ای بود که در دنیا داشت و فرشته به او می گوید که آن را برای خدا قربانی کند . می توان تصمیم ابراهیم بر قربانی کردن فرزند ش را رابطه نبوی بین رسول و خدا دانست ، اعتقاد راسخ به وحی توسط فرشته دانست و می توان ایمان راسخ ابراهیم به قربانی کردن هر آنچه دوست داشتنی تر است پیش خداوند .

اگر ما هم در مکتب ابراهیم بخواهیم آنچه را که دوستشان داریم و برای مان عزیزترین است را قربانی کنیم بایستی با ایمان و در پای اعتقادات مان ، ثروت ، شهوت ، قدرت و شهرت را قربانی کنیم و پیروی از نفسی که ما را به این دنیای مادی پای بند کرده و مادام ما را دعوت می کند تا در عمر کوتاه خود ، ایمان ، عشق ، محبت ، مهربانی ، علم ، کمک به همنوعان ووو را ذبح کنیم ؛ بهتر این است که با تقوای به خدا و نوع بشر (ناس -انسانیت ) شرایطی از نظام اجتماعی بر محور عدالت و ایمان ایجاد نماییم . بطور معمول ما در زندگی مان در هر سطح مادی و فکری که هستیم خیلی چیزهاست که اگر دور بریزیم اگر انها را قربانی کنیم مسیر مان عوض خواهد شد پنجره ای دیگر در دنیای مان باز خواهیم کرد که از ماندن و زندگی تکراری رها خواهیم شد./