نقد کردن

بسیاری هستند که از نقد می هراسند .چه آنانی که تحمل نقد خود را ندارند و چه آنانی که نمی خواهند مسند شان نقد شود.

اما ما وارد دوره تاریخی نقد شده ایم.وارد دوره انقلاب نقادی گشته ایم .بخشی از حضورمان در دوره نقادی ، مدیون تمدن و وجود وسایل ارتباط جمعی ای است که در اختیار ما است .

نقد کردن دامنه و وسعت زیادی دارد صرفاً واگو کردن اندیشه وباور دیگران و روشنفکران نیست .انقلاب نقادی ما بواسطه شرایطی است که داریم از دوره سنت به مدرنیسم روی می آوریم و از پوسته تاریخی و سنتی خود داریم جدا می شویم و در زمان زایش و احساس درد زایمان تمدن جدید بسر می بریم.

اما بخشی از خوراک های فکری نسل مان را ، قدرت هایی تعیین می کنند و می سازند که هیچ ایرادی نمی توانیم براحتی بر این داده های مدرن و تجدد بگیریم . آنان ما را براحتی قربانی و سرباز جنگ های نرم خود می کنند .نظام هایی که همه امکانات دنیا را در خدمت سیاست و منافع خود به خدمت گرفته اند: رسانه ها ، هنر ، سینما ، رادیو تلویزیون ، پول ، نرم افزارها و سخت افزارها ، اسلحه و مهمات ،.... آنان می خواهند ما و نسل ما مصرف کننده عقاید ، و کالاهای تولید شان باقی بمانیم .

نسل ما ، نسل جوان مان نسل نقادی و روح جستجوگر دارند. روحیه ای پرسشگر دارند شایسته است به جای قربانی شدن سیستم های پیچیده دنیای سیاست و فرهنگ، نو آور باشد . به اندیشه و افتخارات خود تکیه کنند./ فروردین 95