
به طور حتم عادی ترین فکری که می توان در مورد این قربانی داشت این است که آن رابطه عرفانی و نبوی ای را که ابراهیم با فرشته و خدا داشته ما ها و در فرهنگ و باورمان نیست .با این حال رسم قربانی کردن انسان ها به دلایل نذر و و سایر اعتقادات در خیلی از جوامع بشری در قدیم معمول بوده همچنانکه قربانی کردن حیوانات نیز. در فلسفه قرآنی تاکید بر قربانی برای تقوای بشر است .یعنی شکل اعتقادی بخدایی که ابراهیم در توحید نگری اش معرفی نمود ،بدین معنی که خدا از قربانی کردن انسان یا حیوان سودی نمی برد مگر اینکه تقوی انسان ها است که به خدا می رسد . (که ایات مربوط به ا...
ادامه مطلب